reinaenytzen.reismee.nl

Gestrand in Havelock

Wel gedacht dat het ons zou kunnen gebeuren op onze reis. Maar toen het echt zover was stonden we wel even te kijken. Tijdens een tussenstop onderweg van het Abel Tasman Park richting Picton hield de auto er mee op. Het was een uur of 6 's avonds en we wilden nog snel even boodschappen doen voor het avond eten. Helaas bleek de supermarkt dicht! Toen we weer instapten wilde de auto niet meer starten!Tot overmaat van ramp begaf de batterij van de mobiele telefoon waarmee wij de hulpdiensten probeerden op te trommelen het ook nog eens! Gelukkig stonden we niet in de 'middle of nowhere' maar in een dorpje met een restaurant. We besloten eerst daar heen te gaan om wat te eten en te bellen. In het restaurant was een Nederlands stel die ons wel een 'jumpstart' kon geven. Dit kwam erg mooi uit want zo konden we er achter komen wat er aan de hand was. De auto deed het weer maar na een stukje rijden hield deze er bij de tweede keer starten weer mee op.Uiteindelijk bleek dat de accu gewoon aan z'n eind was! De lokale ANWB kwam langs en zorgde ervoor dat we naar een camping konden rijden en de volgende ochtend kregen we een nieuwe accu.

Tot zover dit spannende nieuws. Nu nog meer spannend nieuws! Vanuit Queenstown was de eerst volgende bestemming Wanaka. Een plaatsje aan een prachting meer met uitzicht op het Mt Aspiring National Park. 's Middags hebben we hier Mountainbikes gehuurd en eindelijk kon onze eerste fiets ervaring in Nieuw Zeeland beginnen. Het werd een prachtige maar vooral 'warme' tocht waarbij de temperatuur 's middags flink opliep tot 30 graden of meer. We hadden hier net als vele plaatsen in Nieuw Zeeland nog wel een paar dagen willen blijven maar omdat me niet veel tijd hebben zijn we de volgende ochtend vertrokken richting de westkust. Gedachte bestemming was de Franz Josef Gletsjer. Maar liep onderweg allemaal weer anders. De fox glacier was gemakkelijker met de auto en wandelend te bereiken. Deze hebben we dus bezocht. Het weer deze dag was druilerig dus besloten we zo ver mogelijk door te rijden om wat tijd te winnen. Uiteindelijk rond 5 uur gestopt met rijden en op een prachtige natuurcamping overnacht.

Een dag later was het plan via centraal Nieuw Zeeland richting de oostkust te rijden om daar de walvissen te spotten. Uiteindelijk na wat uitzoekwerk over de weersverwachting besloten eerst richting Nelson te rijden om daar in het Abel Tasman park een trekking te kunnen doen (met hopelijk dus mooi weer). Vanuit daar zouden we dan nog richting Kaikoura kunnen rijden voor de walvissen. Aangekomen in Nelson lekker een relax dag gehad. Het stadje wat bekeken en wat uitzoekwerk verrichten voor onze trekking.

Vanuit Nelson zijn we richting het startpunt van de trekking gereden.Voordat we zouden vertrekken hadden we nog 2 dagen te gaan dus deze in de omgeving van Nelson doorgebracht. De eerste nacht in Mapua waar we er bij het inchecken achterkwamen dat dit een camping waswaar naaktlopen was toegestaan. Nou dit hebben we geweten!!! Clothes off option. Naaktlopen was toegestaan bij het strand, het zwembad en op eigen kampeerplek. Op zich hield iedereen zich keurig aan deze regel uitgezonderd een nog wat jongere kerel die het blijkbaar heerlijk vond om werkelijk de hele dag in zijn naakie over de camping te wandelen. Het liefst zijn gezicht ten hemel rijkte om de zonnestralen zo goed mogelijk op te vangen met zijn hele lichaam, handen achter het hoofd! Jammer dat een foto niet gelukt is ;-). We hebben erg gelachen.

Na dit avontuur richting Motueka. Het laatste plaatsje voordat we bij het Abel Tasman park zouden komen. Hier wat laatste dingen gekocht voor de trekking, zoals een regenjas (je weet maar nooit). Een dag later vroeg uit de veren, de tas gepakt en op naar de watertaxi die ons ergens in het park zou droppen. Onze trekking bestond uit 1 dag wandelen en 1 dag see kayaking. Het weer viel wat tegen maar we hebben ons uitstekend vermaakt deze 2 dagen. De wandeling van zo'n 16 km was goed te doen. De houseboat waar we op sliepen super gezellig en de laatste dag kayaking (zo'n 12 km)was regenachtig maar zeker ook fantastisch. De kleuren van de zee waren ontzettend mooi en we hebben een gigantische rog van ongeveer 1,5 meter doorsnee gespot onder de kayak! Een geslaagd avontuur.

Vanuit het Abel Tasman park snel richting Picton om vanuit daar naar Kaikoura te vertekken. Picton werd dus Havelock zoals jullie al hadden gelezen. Kaikoura bleef Kaikoura en daar hebben we veel geluk gehad met het weer. De dag na aankomst konden wij al mee op de Whale Watch tour. We hebben maar liefst 2 walvissen (potvissen) gespot en ontzettend veel dusky dolphins! Een prachtig gezicht!

Vanuit Kaikoura het plan om naar Picton te gaan om daar nog 1 dag rond te kijken voordat onze boot naar het Noorder eiland zou vertrekken. Maar zoals het al de hele tijd gaat kunnen onzeplannen voortdurend veranderen. Aankomenen in Picton toch gekeken of we de boot al konden pakken naar het Noorder eiland. En 2 uur later zaten we op de ferry! Nu zitten we in de 'grote stad' Wellington. Op weg naar het centrum hadden we een klein beetje file en ze hebben hier hoogbouw! Wat een verschil met het Zuider eiland, nu al! We zijn ergbenieuwd naar de rest van het noorder eiland, maar hebben al wat mooie plannen gemaakt. We houden jullie op de hoogte.

Heel veel groeten van ons!

Ytzen en Reina

Reacties

Reacties

Jelle

Tsss Ytzen ouwe naaktloperrrr

sjoerd en riet

hoi ytzen en reina,
wat een pracht verhaal. En dan die heerlijke temparatuur om jaloers op te worden met al die sneeuw en kou hier,waar maar geen eind aan komt.
geniet ze!
riet

Grietje

De natuur is daar heel bijzonder zo te lezen, en natuurlijk zeggen de foto,s ook heel veel.
Ik heb zo langzamerhand genoeg van de winter hier.
Het duurt nu onderhand wel erg lang, en dan te bedenken dat we er ook nog een maand tussen uit zijn geweest. Geniet nog maar even van het schitterende weer daar. Kus mem

Hero

Reina en Ytzen,
Ik heb hier gisteren heerlijk geschaatst. Daar zul je wel jaloers op zijn. Maar ik ben jaloers op jullie. Mooie verhalen en foto's. Nog veel plezier verder.
Hero

Marieke

Jeetje nog maar 18 dagen en jullie zijn alweer terug zie ik net!
Gaat snel zeg, dusssss genietse nog even!

Hier in Nederland hebben wij inmiddels zelf de touwtjes in handen, gezien het feit dat onze held JP dat niet meer kan!
Maar dat hadden jullie vast al wel op internet gelezen.

Veel plezier nog even in NZ.

Kus

Marieke

Was ik weer...

We hoorde gister dat op het moment dat wij in de kroeg stonden jullie uit een vliegtuig sprongen??

Tineke en Jelle Wetterskip

Inspirerende verhalen. Dat naaktloopgedoe is nog wat moeilijk te verwerken, maar roggen, walvissen, zeekanoen en stukkende accu's lijkt dan weer wel prachtig. We zijn aan het sparen voor een eigen reis. We hebben je kerstpakket, mobiel en RSA-key al verkocht. Maar we zijn er nog lang niet. Waar wonen jullie?

Corrie

Hey Zussie,

Dus geen Tahiti meer op het programma.
Nou in Amerika is ook genoeg te beleven. Ik ben erg benieuwd naar de verhalen, misschien kunnen wij er nog wat van mee pikken voor onze reis. Hier gaat alles goed. Walter is vanochtend voor een korte rit op de motor vertrokken, want het is droog en niet meer zo koud. Op het werk gaat het goed, al staat er volgende week een grote reorganisatieactie op het programma. Nou ik laat het hierbij eerst. Stuur deze week nog wel een mail.

Kus je zus

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!